Podstawowe dokumenty prawa międzynarodowego


   

UKŁAD O ZAKAZIE PRÓB BRONI NUKLEARNEJ W ATMOSFERZE, W PRZESTRZENI KOSMICZNEJ I POD WODĄ

(Dz. U. z dnia 22 listopada 1963 r.)



Rządy Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki, nazwane dalej "Pierwotnymi Uczestnikami",

proklamując jako swój główny cel jak najszybsze osiągnięcie porozumienia w sprawie powszechnego i całkowitego rozbrojenia pod ścisłą kontrolą międzynarodową zgodnie z celami Organizacji Narodów Zjednoczonych, które położyłoby kres wyścigowi zbrojeń i wyeliminowałoby bodźce do produkowania i dokonywania prób ze wszystkimi rodzajami broni, w tym również z bronią nuklearną,

dążąc do osiągnięcia zaprzestania na zawsze wszelkich próbnych eksplozji broni nuklearnej, zdecydowane kontynuować w tym celu rozmowy oraz pragnąc położyć kres zakażaniu środowiska, otaczającego człowieka, substancjami radioaktywnymi,

uzgodniły, co następuje:

Artykuł I
1. Każdy z Uczestników niniejszego Układu zobowiązuje się do zakazu, zapobiegania i niedokonywania jakichkolwiek próbnych eksplozji broni nuklearnej i jakichkolwiek innych eksplozji nuklearnych w jakimkolwiek miejscu znajdującym się pod jego jurysdykcją lub kontrolą:
a) w atmosferze; poza jej granicami, włącznie z przestrzenią kosmiczną; pod wodą, włącznie z wodami terytorialnymi i pełnym morzem; i
b) w jakimkolwiek innym środowisku, jeśli tego rodzaju eksplozja powoduje przedostawanie się opadów radioaktywnych poza zasięg granic terytorialnych państwa, pod którego jurysdykcją lub kontrolą dokonuje się takiej eksplozji. Bierze się przy tym pod uwagę, że postanowienia niniejszego punktu nie powinny stanowić przeszkody do zawarcia traktatu zmierzającego do zakazu na zawsze wszelkich próbnych eksplozji nuklearnych, włącznie z wszystkimi tego rodzaju eksplozjami pod ziemią, do którego zawarcia Uczestnicy będą dążyć, jak oświadczyli we wstępie do niniejszego Układu.
2. Każdy z Uczestników niniejszego Układu zobowiązuje się następnie do powstrzymywania się od składania, zachęcania lub jakiegokolwiek udziału w dokonywaniu jakichkolwiek próbnych eksplozji broni nuklearnej i jakichkolwiek innych eksplozji nuklearnych, gdziekolwiek by to było, których dokonywano by w jakimkolwiek ze środowisk wymienionych w ustępie 1 niniejszego artykułu lub które wywołałyby skutki wymienione w tymże ustępie.

Artykuł II
1. Każdy Uczestnik niniejszego Układu może zgłosić poprawki do niego. Tekst każdej zgłoszonej poprawki przedkłada się Rządom-Depozytariuszom, które roześlą go wszystkim Uczestnikom Układu. Następnie, jeśli zażąda tego jedna trzecia lub więcej Uczestników Układu, Rządy-Depozytariusze zwołają konferencję, na którą zaproszą wszystkich Uczestników Układu w celu rozpatrzenia takiej poprawki.
2. Każda poprawka do niniejszego Układu powinna być przyjęta większością głosów wszystkich Uczestników Układu, włączając głosy wszystkich Pierwotnych Uczestników Układu. Poprawka wejdzie w życie dla wszystkich Uczestników Układu po zdeponowaniu dokumentów ratyfikacyjnych przez większość wszystkich Uczestników, włączając w to dokumenty ratyfikacyjne wszystkich Pierwotnych Uczestników.

Artykuł III
1. Niniejszy Układ będzie otwarty do podpisu przez wszystkie państwa. Każde państwo, które nie podpisze niniejszego Układu do chwili jego wejścia w życie zgodnie z ustępem 3 niniejszego artykułu, może przystąpić do niego w dowolnym czasie.
2. Niniejszy Układ podlega ratyfikacji przez państwa, które go podpisały. Dokumenty ratyfikacyjne i dokumenty przystąpienia powinny być zdeponowane u Rządów państw będących Pierwotnymi Uczestnikami Układu - Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki, które niniejszym zostają wyznaczone jako Rządy-Depozytariusze.
3. Niniejszy Układ wejdzie w życie po jego ratyfikacji przez wszystkich Pierwotnych Uczestników i po zdeponowaniu przez nich dokumentów ratyfikacyjnych.
4. Dla państw, które zdeponują swoje dokumenty ratyfikacyjne lub dokumenty przystąpienia po wejściu w życie niniejszego Układu, wejdzie on w życie w dniu zdeponowania ich dokumentów ratyfikacyjnych lub dokumentów przystąpienia.
5. Rządy-Depozytariusze niezwłocznie poinformują wszystkie państwa, które podpisały niniejszy Układ i przystąpiły do niego, o dacie złożenia każdego podpisu, dacie zdeponowania każdego dokumentu ratyfikacyjnego i dokumentu przystąpienia, dacie wejścia w życie niniejszego Układu, dacie otrzymania jakichkolwiek żądań dotyczących zwołania konferencji, jak również o innych zawiadomieniach.
6. Niniejszy Układ zostanie zarejestrowany przez Rządy-Depozytariuszy zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.

Artykuł IV
Niniejszy Układ jest zawarty na czas nieokreślony.
Każdy Uczestnik niniejszego Układu ma prawo, w wykonywaniu swej suwerenności państwowej, wystąpić z Układu, jeśli uzna, że związane z treścią niniejszego Układu wyjątkowe okoliczności, zagrażają najwyższym interesom jego kraju. O wystąpieniu z Układu powinien on powiadomić wszystkich innych Uczestników Układu na trzy miesiące naprzód.

Artykuł V
Niniejszy Układ, którego teksty rosyjski i angielski są jednakowo autentyczne, zostanie zdeponowany w archiwach Rządów-Depozytariuszy. Kopie niniejszego Układu należycie uwierzytelnione zostaną przesłane przez Rządy-Depozytariuszy Rządom państw, które podpisały Układ i przystąpiły do niego.

Na dowód czego, niżej podpisani, należycie upełnomocnieni, złożyli swe podpisy pod niniejszym Układem.

Sporządzono w trzech egzemplarzach, w mieście Moskwie, dnia piątego sierpnia tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego trzeciego roku.

   







Strona przyjazna naturze, wykonana bez użycia zanieczyszczających środowisko edytorów html-owych